Literaire roman over een zaterdag uit het leven van Henk van Doorn, een 56-jarige, alleenstaande ic-verpleegkundige. De dag krijgt een existentiële lading wanneer blijkt dat zijn hond ziek is en binnenkort zal sterven. Dat vooruitzicht roept gedachten op over de eenrichtingsgang van de tijd, menselijke kwetsbaarheid en eenzaamheid, ook wanneer er liefde is. Tegelijk blijft de toon niet somber: vanuit het acute besef van sterfelijkheid put Henk de drang om het leven ten volle te leven.