Cultuurhistorische studie over voorstellingen van lichamelijke ingrepen en verminking in de late middeleeuwen en de 16de eeuw in West-Europa. Vertrekpunt is Jheronimus Bosch’ De keisnijding, waarna een reeks beelden en praktijken rond het lichaam, zotheid en genezing wordt onderzocht. De tekst richt zich op de betekenis van deze fictieve operaties in prenten, schilderijen, feesten en optochten, en op wat ze onthullen over middeleeuwse denkbeelden over lichaam, zelf en ander.