Essayistisch non-fictiewerk over de impact van artificiële intelligentie op samenleving en mensbeeld. De tekst onderzoekt vragen rond mens-zijn wanneer machines menselijke intelligentie benaderen of overstijgen, en bespreekt wat autonomie, empathie en creativiteit betekenen in deze context. Ook komt aan bod wat deze technologische verandering vraagt van burgers, werknemers, opvoeders, kunstenaars, leiders en gelovigen. De benadering verwerpt technologische vooruitgang niet, maar benadrukt traagheid, morele herbezinning, verbeelding en wijsheid als antwoord op snelle verandering.