Non-fictie over de blijvende impact van de Culturele Revolutie op het hedendaagse China. Aan de hand van verschillende getuigenissen, waaronder een voormalig lid van de Rode Garde, een tot zwijgen gebrachte componist en een idealistische student, onderzoekt de tekst hoe geweld, politieke repressie en persoonlijk trauma nog decennia later doorwerken. Bijna vijftig jaar na het einde van de periode 1966-1976 blijken officiële onderdrukking en nationaal geheugenverlies de herinnering aan deze tijd te vervormen. Centraal staat hoe individuen en de Chinese samenleving omgaan met schuld, wantrouwen, zwijgen en de blijvende aanwezigheid van het verleden.