Biografische non-fictie over Jean Blaute, zoon van muziekhandelaars uit Zottegem en actief als muzikant-producer. De tekst focust niet op een louter chronologisch carrièreoverzicht, maar op herinneringen, levenslessen en persoonlijke reflecties. Aan bod komen anekdotes, waaronder een korte periode bij de vuilnisdienst in New Orleans, evenals zijn melancholie, zijn worsteling met een opgelegd vrolijk imago en zijn afkeer van parasitaire mechanismen in de muziekindustrie. Centraal staat de poging om een eenzijdig publiek beeld te corrigeren en een complexere zelfpresentatie te tonen.