Essayistische non-fictie over verwondering als houding tegenover het alledaagse en het onbekende. De tekst pleit ervoor om de onbevangen, kinderlijke blik niet te verliezen en opnieuw ruimte te maken voor nieuwsgierigheid. Verwondering wordt voorgesteld als een manier om grenzen te verleggen en vanzelfsprekendheden in vraag te stellen, in wetenschap, kunst en dagelijkse ervaringen. In deze editie is ook een nawoord opgenomen naar aanleiding van de coronacrisis, met reflectie over de betekenis van verwondering in moeilijke tijden. De uitgave bevat daarnaast tekeningen en geselecteerde gedichten die dit onderwerp verder verbeelden.