Non-fictie over bestuur en leidinggeven in tijden van crisis, benaderd vanuit benedictijnse spiritualiteit. De tekst contrasteert gangbare leiderschapstheorieën en organisatiemodellen met een traditie die gericht is op het realiseren van ‘het goede’ in persoonlijke sfeer, samenleven en samenwerken in een gemeenschap. Centraal staat niet leiderschap als charisma of doortastendheid, maar ‘stuurmanskunst’: een aan te leren praktijk van scholing en oefening. De stuurman maakt deel uit van de bemanning en vervult een dienende functie binnen de gemeenschap.