Non-fictie met twee vertaalde teksten van Hannah Arendt over Palestina en de Palestijnse vluchtelingenkwestie. De eerste tekst uit 1944 behandelt Palestina als Brits mandaatgebied, de rol van olie, het eigenbelang van wereldmachten en de spanningen tussen bewoners van het gebied. De tweede tekst, geschreven bijna tien jaar na de Nakba, richt zich op de mensonwaardige situatie van Palestijnse vluchtelingen en op voorstellen om 940.000 ontheemde Palestijnen opnieuw een menswaardig bestaan en een nieuw thuis te geven. Centraal staan staatloosheid, ontheemding en de politieke context van Palestina.