Literaire non-fictie over de blijvende fascinatie voor Samuel Beckett en Marcel Proust. De tekst volgt Bart Stoutens hernieuwde terugkeer naar Parijs, waar hij eerder op zoek ging naar tastbare sporen van beide schrijvers. Vanuit persoonlijke betrokkenheid en langdurige correspondentie met Becketts maîtresse worden minder bekende aspecten van hun werk en denken belicht. Aan bod komen onder meer inspiratiebronnen, verteltechniek, lespraktijk, filosofische invloeden, taalopvattingen, quietisme, ziekte en zelfreflectie op het eigen oeuvre. De focus ligt op literaire interpretatie, biografische details en de wisselwerking tussen werk, ideeën en context.