stel je een wereld voor waar er plaats is voor het post partum en zijn vrouwen, waar we gevoelig zijn voor de ervaringen, zorgen, noden en verlangens van elke mama, waar we vrouwen die nieuw leven op de wereld zetten op handen dragen en ondersteunen in de allesoverheersende en allestransformerende tijd die het moederschap is. de realiteit is dat we die periode willen verdringen en versnellen wegens te confronterend, te ongemakkelijk. we verliezen mama uit het oog en vergeten waar dit écht over gaat.

het is tijd dat we het post partum en de vrouwen er middenin prominenter in beeld brengen, dat we het narratief voorgoed veranderen. het is tijd voor een post-partumrevolutie, waar vrouwen weigeren zichzelf klein te houden en onzichtbaar te blijven, en zelf de regie nemen over hun transformatie.

in de post-partumrevolutie winden we er geen doekjes om: post partum is rauw, rommelig en de relatie met jezelf en wie je omringt wordt een stuk ingewikkelder. aan de hand van vier fasen in het vierde trimester vind je houvast: vertragen, verzachten, verbinden en vertrouwen. zo krijg je weer zicht op wat ertoe doet en nog belangrijker: dat jij ertoe doet.