Cultuurhistorische non-fictie over de ontwikkeling van het West-Europese theater tussen 1870 en 1950. In toegankelijke hoofdstukken worden podiumkunstenaars en hun voorstellingen geplaatst tegen de achtergrond van nieuwe psychologische en wetenschappelijke inzichten, industrialisering en het trauma van de Eerste Wereldoorlog. Op basis van recensies, brieven en memoires ontstaat een inkijk in creatieve processen en in de evolutie van theater als kunstvorm. De samenwerking met beeldende kunstenaars en de rol van decors, affiches en kostuumontwerpen krijgen aandacht. Daarnaast onderzoekt de tekst hoe voorstellingen verbonden waren met racistische, seksistische en imperialistische denkbeelden van die periode.