Een museumdirecteur van middelbare leeftijd dommelt in op de trein onderweg naar huis en wordt wakker in een verduisterde coupé terwijl alle andere reizigers in een diepe slaap verzonken zijn. Verbaasd verlaat hij zijn coupé op zoek naar een vuurtje om een sigaret te roken. Dwalend doorheen de verduisterde wagons ontmoet hij in één van de laatste rijtuigen professor Hernhutter, een ietwat oudere man die, eveneens verbaasd, de toestand in zich opneemt. Wanneer de heren vaststellen dat hun horloges op dezelfde tijd zijn blijven stilstaan, vermindert de trein vaart en komt krakend tot stilstand. Hoewel het landschap onveranderd blijft, duikt er buiten de trein plots een jongeman op.

De trein der traagheid is één van de hoogtepunten uit het magisch-realisme in de Nederlandstalige literatuur. Dit tijdloos meesterwerkje peilt naar de essentie van leven en dood en gebruikt het magisch-realisme met een filosofische ondertoon om existentiële vragen in alle rust, eenvoud en schoonheid tot bij de lezer te brengen.