10de Confituur Boekhandelsprijs.

"Aan het einde van de oorlog" van Bert Natter
Katrien Hollevoet – Boek!, Halle
640 pagina's, 31 personages, één dag: de laatste dag van de oorlog. Door de magistrale opbouw van het boek word je door deze dag opgezogen en meegesleurd, door de permanent zinderende spanning op de achtergrond kan je er ook moeilijk los van raken. Kortom: een boek in en rond een concentratiekamp waar je als lezer zélf gevangen in raakt.

Dat je geen zin hebt in een boek over een concentratiekamp gaat hier niet op: dit is een boek over het pure mensdom. Dat het boek te dik voor jou is telt ook niet: door de opbouw in korte stukjes voelt het niet zo en leg je het weg wanneer je wil (als je dat tenminste kan).
 
"De vlucht" van Elvis Peeters
Jan Feys – Malpertuis, Genk
Auteursduo Elvis Peeters legt weer de vinger op de wonde met deze actuele roman: is het überhaupt wel mogelijk om te ontsnappen aan de harde hedendaagse realiteit van oorlog, milieuproblemen en de onmacht om als individu iets te veranderen – ook als je het heel hard zou willen? ‘De vlucht’ is ogenschijnlijk gemakkelijk geschreven met veel korte hoofdstukken en wisselingen in tijd en vertelperspectief, maar je wordt als lezer meegetrokken in zowel het engagement als de frustratie van de hoofdpersoon. Gelukkig is er ook een nevenpersonage dat wat tegengas kan geven, maar je hebt al snel door dat je waarschijnlijk niet moet rekenen op een goede afloop. De Elvissen maken iedere keer weer indringende, maatschappelijk geëngageerde schrijfsels die je als lezer niet onverschillig laten. Heel sterk!

"Het nachtlicht" van Erik Vlaminck
Bernard Colpaert - Beatrijs, Oudenaarde

Erik Vlaminck baseerde deze roman op zijn ervaringen als straathoekwerker in de jaren ‘90. In café Het Nachtlicht zat hij toen aan de toog met daklozen, sekswerkers en drugverslaafden, de hoofdpersonen van dit verhaal.

Wat dit boek zo sterk maakt, is de empathie van de auteur voor zijn vaak weinig benijdenswaardige personages, het mededogen in zijn toon en zijn droge humor.

"Tandenjager" van Auke Hulst
Robin Van der Plaetsen - Walry, Gent
Het moreel dubieuze maar  zichzelf rechtvaardigende hoofdpersonage van de historische roman Tandenjager biedt op zich al een iconische en tijdloze  leeservaring, maar je kan de modderige schoonheid van het boek niet loszien van de schrijfstijl. Hoewel die taal oud moet aandoen, met een terminologie uit het Napoleontisch tijdperk, schept Hulst eerder een fris (vaak ook onverbloemd stinkend) en onvervalsbaar universum. Het doet niet alleen de tijdgeest van het boek eer aan, maar ook voor de moderne lezer is het  zinderend lezen. Idiosyncratische schrijvers als Hulst zijn er om te koesteren. Wat ze van de lezer vragen, toewijding en aandacht, verdient zich terug met scenes en zinnen die tot lang na het einde ervan in je gedachten blijven haken.  

"Weerbots" van Leen Huet
Sander Vanuytven - Boekarest, LeuvenIn 2022 draagt Leen Huet haar moeder ten grave. Ze lijdt aan dementie en intussen waart er een virus rond. Hoe vind je waardigheid in de aftakeling, en uiteindelijk berusting? Weerbots is een verhaal over eindigheid. Het verlies van dierbaren, verstand, jezelf. Maar het is ook een ode aan wat blijft, en wat terugkeert. Leen Huet herontdekt de landschappen van haar jeugd, waar azalea’s, appelbomen en Vladimir Nabokov onverwachte antwoorden bieden in het rouwproces. Weerbots is een boek voor wie verstilling zoekt, zonder onnodige zwaarte. Lichtvoetig, maar des te ontroerender vertelt Leen Huet over wat ons verwondert en dierbaar is.

Op dinsdag 23 april, wereldboekendag, wordt de winnaar bekend gemaakt. Wie is uw favoriet? Laat het ons weten!

Meer info op de website van Confituur.